(အေနာ္ရထာမတိုင္မွီ ေခတ္ႏွင့္ အေနာ္ရထာေခတ္တြင္ အက်င့္ပ်က္ ဆိုးသြမ္း
အရည္းႀကီးမ်ားမ႐ွိေၾကာင္း သမိုင္းသုေတသနျဖင့္ တင္ျပျခင္း)
ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၀၇၆၊ (ေအဒီ ၁၇၁၄)တြင္ နန္းတက္သည့္ တနဂၤေႏြမင္း
လက္ထက္တြင္ ေရးသားသည့္ ဦးကုလား၏ မဟာရာဇဝင္ႀကီးတြင္
ပုဂံအေနာ္ရထာမတိုင္မီႏွင့္ အေနာ္ရထာေခတ္တို႔၌ ပန္းဦးလႊတ္ျခင္း၊ ေရငုပ္ မီးလံႈ တံုးခုန္ ဇယ္ေတာက္ စသည့္ အက်င့္ဆိုးမ်ားက်င့္သည့္ အရည္းႀကီးဆိုးမ်ားသာ ႐ွိသည္္ဟု ေရးသားခဲ့ပါသည္။
(ေနာက္ဝါက်မ်ားတြင္ စာမ႐ွည္ေစရန္ အရည္းႀကီး ဟုသာ အတိုေရးမည္ျဖစ္ၿပီး
ထိုအရည္းႀကီး ဟူေသာစကားလံုးသည္ ပန္းဦးလႊတ္ျခင္း၊ ေရငုပ္မီးလႈံ တံုးခုန္ ဇယ္ေတာက္ စသည့္ အက်င့္ဆိုးမ်ားက်င့္သည့္ အရည္းႀကီးဆိုးမ်ား ဟူေသာ စကားစုကို
ရည္ညႊန္းသည္။)
ကြၽန္ုပ္တို႔ သမိုင္းသုေတသီမ်ားသည္ ထိုအရည္းႀကီးမ်ား တကယ္႐ွိခဲ့၊ မ႐ွိခဲ့ကို
ႏိုင္ငံတကာမွ သမိုင္းပညာ႐ွင္မ်ားလက္ခံသည့္ စံျဖင့္ စစ္ေဆး သုေတသန ျပဳခဲ့ၾကသည္။
သုေတသနျပဳပံုမွာ ထိုအရည္းႀကီးမ်ား႐ွိခဲ့သည္ ဆိုေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပ မည္သည့္ေခတ္ၿပိဳင္မွတ္တမ္း မွတ္ရာ က်န္သနည္းဟု ပိုက္စစ္တိုက္႐ွာေဖြျခင္း ျဖစ္သည္။
အေထာက္အထားမ်ားထဲတြင္ ေက်ာက္စာအေထာက္အထားသည္ သမိုင္းစံအရ
အလြန္ခိုင္မာသည့္အတြက္ အေနာ္ရထာ ေ႐ွ႕ေနာက္ ေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ားတြင္
႐ွာေဖြရပါသည္။
ျမန္မာတို႔၏ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့တြင္ မိမိအလႉ႐ွည္ၾကာတည္တံ့ေစေသာငွါ၊
တပါးသူမဖ်က္ဆီးေစရန္ အလို႔ငွါ၊ အမ်ားသူငါ အမွ်ယူသာဓုေခၚေစရန္ အလို႔ငွါ
ေက်ာက္စာမွတ္တမ္းမ်ား ေရးထိုးခဲ့ေလ့႐ွိပါသည္။
အေနာ္ရထာမင္းသည္ ယုတ္ေသာအက်င့္ဆိုး အရည္းႀကီးဆိုးတို႔ကို ႐ွင္းလင္း၍
ျမတ္ေသာေထရသာသနာကို စတင္ျပဳသည့္ ႀကီးမားေသာ သာသနာျပဳလုပ္ရပ္ကို
လုပ္ခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ ေက်ာက္စာဧကန္ထိုးခဲ့မည္ဟု ပညာ႐ွင္မ်ားတြက္ဆၾကသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဆိုေသာ္ အေနာ္ရထာမင္းသည္ လက္တစ္ဝါးစာ ေသးေသး
မႊားမႊားအုတ္ခြက္ဘုရား၌ပင္ မိမိ၏အလႉျဖစ္သည္ဟု ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေရးထိုးသြား၍
ျဖစ္သည္။
အေနာ္ရထာနန္းစံကာလသာမက တုတၳပုဂံေခတ္ဦး အေနာ္ရထာမင္းေစာ၊ ေစာလူးမင္း၊
က်န္စစ္သား၊ အေလာင္းစည္သူ စသည့္မင္းေလးပါးေခတ္တြင္ ၂၀၀၄ခုႏွစ္အထိ ေတြ႕႐ွိစာရင္းအရ ျမန္မာဘာသာထိုးခ်ည့္ စုစုေပါင္း ၇၃ခ်ပ္
မြန္ဘာသာထိုးေက်ာက္စာ ၂၁ခ်ပ္ႏွင့္ ပါဠိဘာသာထိုးေက်ာက္စာမ်ားတြင္
ထိုအရည္းႀကီးမ်ား ႐ွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ဆိုးသြမ္းခဲ့ေၾကာင္း၊ မင္းကႏွိမ္ႏွင္း ခဲ့ရေၾကာင္း မပါပါ။
၎အျပင္ ကိုလိုနီေခတ္တြင္ ဦးေဖေမာင္တင္ႏွင့္တပည့္မ်ားကြင္းဆင္းၿပီး၊ ဂ်ီအိတ္ခ်္လုစ္၊
ခ်ားဒူရြယ္ဆယ္တို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွ့ံေတြ႔ ေက်ာက္စာမ်ားကို ပံုႏွိပ္ထားသည့္ တိုင္းရင္းပံုထုတ္ ေက်ာက္စာ ၂တြဲ၊ ေ႐ွးသုမွ ထုတ္သည့္ ေ႐ွးေဟာင္းျမန္မာ
ေက်ာက္စာမ်ား ၅တြဲ၊ မႏၱေလးမဟာမုနိဝင္းအတြင္းမွ ေက်ာက္စာမ်ား ၂တြဲ၊ စစ္ကိုင္း
ထူပါရံုဘုရားဝင္းအတြင္းေက်ာက္စာမ်ား စသည့္မည္သည့္ေက်ာက္စာတြင္မွ
အရည္းဆိုးမ်ားႀကီးစိုးခဲ့ေၾကာင္း၊ မင္းကႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ရေၾကာင္း မပါပါ။
ေနာက္တစ္ခုမွာ ပုဂံဘုရားမ်ားမွ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ား မင္စာမ်ားကို
စစ္ေဆးရျခင္း ျဖစ္သည္။
အေနာ္ရထာသာ အရည္းဆိုးမ်ားကို ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ပါက ျမန္မာတို႔ဓေလ့အရ
အေနာ္ရထာေခတ္ မဟုတ္ေတာင္၊ ေႏွာင္းပုဂံေခတ္တြင္ အေနာ္ရထာမင္းမွ
အရည္းဆိုးတို႔ကို ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ပံုဟု နံရံေဆးေရးမ်ား ေရးဆြဲသင့္ပါလ်က္ လံုးဝ
ေရးဆြဲခဲ့ျခင္း မ႐ွိပါ။
ထိုအရည္းဆိုမ်ား ရိွခဲ့သည္ မင္းကႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ရသည္ ဆိုသည့္ နံရံေဆးေရပန္းခ်ီ၊ မင္စာ
အေထာက္အထားလည္း လံုးဝမ႐ွိပါ။
ျပည္တြင္းေခတ္ၿပိဳင္မွတ္တမ္းျဖစ္ေသာ ရခိုင္ရာဇဝင္မ်ားတြင္လည္း အေနာ္ရထာေခတ္
တြင္ ထိုအရည္းဆိုးမ်ား ႀကီးစိုးေၾကာင္း၊ မင္းကႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ရေၾကာင္း မပါပါ။
ျပည္ပေခတ္ၿပိဳင္မွတ္တမ္းအျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ သာသနာေရး အဆက္အဆံမ်ားခဲ့ေသာ
သီဟိုမွတ္တမ္းမ်ားကို စစ္ေဆးေသာအခါတြင္ ထို အရည္းဆိုးမ်ားႀကီးစိုး၊ မင္းကႏွိပ္ကြပ္ရ
ဆိုတာ လံုးမပါပါ။
ပုဂံေခတ္ေႏွာင္း ႐ွင္ဒိသာပါေမာက္ ျပဳစုသည့္ သင္ပုန္းႀကီးဋီကာ၌ ေပမူ နိဒါန္းတြင္း
ပုဂံမင္း ၅၅ပါးကို ေဖၚျပထားေသာ္လည္း ထိုအရည္းႀကီးဆိုး ဇတ္လမ္းႀကီးကို
ေရးသားခဲ့ျခင္းလံုးဝမ႐ွိ။
ေနာက္တစ္ခုအေနႏွင့္ ေညာင္ရမ္းေခတ္ထက္စာလွ်င္ ပုဂံေခတ္ႏွင့္ ပိုနီးေသာ
ပထမအင္းဝေခတ္မွ ႐ွင္မဟာသီလဝံသတို႔ ႐ွင္ေလးပါး၊ ႐ွင္မဟာရဌသာရ၊ ႐ွင္ေတေဇာသာရ၊ စသည့္စာဆို အေက်ာ္တို႔ စာမ်ားတြင္ ထိုအရည္းႀကီး ဇာတ္လမ္း
လံုးဝမပါ၊ လံုးဝ ေရးမသြားၾကပါ။
႐ွင္မဟာသီလဝံသလို ရာဇဝင္ေက်ာ္ကို ေရးသြားသည့္ စာဆိုတစ္ေယာက္အေနႏွင့္
ထိုအရည္းႀကီး ဇာတ္လမ္းႀကီးသာ တကယ္႐ွိခဲ့လွ်င္ မေရးပဲ မေနဟု
ပညာ႐ွင္မ်ားယူဆၾကသည္။
လံုးဝေရးမသြားၾကတာ ဦးကုလားမတိုင္မီက ထိုဇာတ္လမ္းမ႐ွိ ေသာေၾကာင့္ဟု
ပညာ႐ွင္တို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။
ဤသို႔ ေက်ာက္စာမ်ား၊ နံရံမင္စာမ်ား၊ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ား၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ
မည္သည့္မွတ္တမ္းတြင္မွ အေနာ္ရထာမတိုင္မီေခတ္ႏွင့္ အေနာ္ရထာေခတ္တြင္
ပုဂံ၌ အရည္းႀကီးဆိုးမ်ား ႀကီးစိုးသည္၊ အေနာ္ရထာမွ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ရသည္ဟု မပါ႐ွိ၊
အေထာက္အထားမ႐ွိသျဖင့္၊ အေနာ္ရထာမတိုင္မီေခတ္ႏွင့္ အေနာ္ရထာေခတ္တြင္
ထိုအရည္းဆိုးမ်ားဇတ္လမ္း တကယ္မ႐ွိ၊ တကယ္မျဖစ္ခဲ့ပဲ၊ ၁၈ရာစု ေညာင္ရမ္းေခတ္
ေရာက္မွ ရာဇဝင္ဆရာ ဦးကုလား၏ အတၱေနာမတိ ထည့္သြင္းေရးသားမႈျဖစ္ေၾကာင္း
ပညာ႐ွင္မ်ားက သုေတသနအရ အခိုင္အမာဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
ဦးကုလား အဘယ္ေၾကာင့္ ယင္းကို ထည့္ေရသနည္း၊ သူ၏ ကိုယ္ပိုင္တီထြင္
ေရးသားခ်က္လား၊ မည္သည့္က်မ္းမွ ကိုးကားယူငင္ သနည္းဆိုတာ သိခ်င္လွ်င္
ဆက္လက္ေရးသားေပးမည္။
မသိခ်င္လွ်င္ မေရးေတာ့ပါ။
(အရည္းႀကီးဆိုးမ်ား ႐ွိသည္ဟု ေျပာခ်င္လွ်င္ ကြၽန္ုပ္လို အေထာက္အထား က်မ္းကိုး
ခိုင္ခိုင္မာမာျဖင့္ ျပန္ေျပာပါ)
က်မ္းကိုး။ ။ တိုင္းရင္းပံုထုပ္ေက်ာက္စာမ်ား ၂တြဲ
ေ႐ွးေဟာင္းျမန္မာ ေက်ာက္စာမ်ား ၅တြဲ
မဟာမုနိဝင္း အတြင္း ေက်ာက္စာမ်ား ၂တြဲ
မႏၱေလး နန္းတြင္းေက်ာက္စာမ်ား
စစ္ကိုင္းထူပါရံု ဘုရားတြင္းမွ ေက်ာက္စာမ်ား ၂တြဲ
ပုဂံနံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ား
၁၉၉၀ေနာက္ပိုင္း ပုဂံဘုရားမ်ား ျပဳျပင္မႈမွတ္တမ္း ၄တြဲ
ဘုန္းတင့္ေက်ာ္၏ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာသမိုင္း ၂တြဲ။
Credit.မူရင္း
